ಗುರುನಾಥ ಗಾನಾಮೃತ 

ಎನಗಿನ್ಯಾರು ಗತಿ ಗುರುರಾಯ

ರಚನೆ: ಅಂಬಾಸುತ 

ಎನಗಿನ್ಯಾರು ಗತಿ ಗುರುರಾಯ

ಸನ್ಮತಿ ಪಾಲಿಸಿ ಸಲಹೈ ಮಹನೀಯ ||ಪ||

ಮಾತಾ ಪಿತರು ಮುಂದ್ಹೋಗುವರು

ಮಾನಿನಿ ಮನೆಯೊಳಗೇ ಉಳಿಯುವಳು

ಸುತರೆಲ್ಲರು ಸತತ ಹಣದ ಹಿಂದಿರುವರು

ಸ್ನೇಹಿತರು ಸಮರೆಂದಿಗು ಇರರೂ ||೧||

ಕುಲ ದೇವರು ಕರ್ಮವ ಮಾಡೆನ್ನುವರು

ಕುಲಪತಿ ಕುಟುಕಿ ಕೊಡು ಕೊಡು ಎನ್ನುವರು

ಕುಲಗುರು ಧರ್ಮದಿ ನೆಡೆ ಎನ್ನುವರು

ಧಣಿ ದುಡಿದು ಮನೆ ಸೇರೆನ್ನುವನು ||೨||

ಕೂಡಿಟ್ಟದ್ದು ಕಳೆದ್ಹೋಗುವುದು

ಕಾನನ ವಾಸಕೆ ದಾರಿ ತೋರುವುದು

ಕಲಿತದ್ದೆಲ್ಲಾ ಮರೆತ್ಹೋಗುವುದು

ಕಲಿಯುಗದಾ ಫಲ ಇಂತಿಹುದು ||೩||

ಆತ್ಮಸಖ ಸಖರಾಯಪುರವರ

ಅಂಬಾಸುತನಾ  ಅಂತರಂಗಕೆ ವರ

ಅಡಿಗಡಿಗೆರಗುವೆ ಎಮ್ಮನುದ್ಧರಿಸೊ

ಭವ ಕೆಡಿಸೊ ಬಂಧನವನೆ ಬಿಡಿಸೊ ||೪||

ಗುರುನಾಥ ಗಾನಾಮೃತ 

ನುತಿಸುವೆ ಗುರುನಾಥ ಅನಾಥ ನಾಥ

ರಚನೆ: ಅಂಬಾಸುತ 

ನುತಿಸುವೆ ಗುರುನಾಥ ಅನಾಥ ನಾಥ

ನುತಿಸುವೆ ಗುರುನಾಥ ||ಪ||

ಸ್ಥಿತಿ ಗತಿ ನೀನೆಂದು ಸನ್ಮತಿಯ ಪಾಲಿಸೆಂದು

ಶ್ರುತಿ ವಾಕ್ಯಗಳು ಪೊಗಳಿದ ನಿನ್ನ ||ಅ.ಪ||

ಶಕುತಿಯ ವಿರಕುತಿಯ ಮುಕುತಿಯ ಧಾತ

ಆರುತಿಯನೆ ಎತ್ತಿ ಅತಿ ಭಕುತಿಯಿಂದ ||೧||

ನಾಲ್ಮೊಗನ ನಾಗಾಹಾರನ ನಾಗಶಯನನ

ಏಕ ರೂಪನ ಅನೇಕ ವಿಧದಿ ಅತಿಷಯದಿಂದ ||೨||

ಲೌಕಿಕ ಅಲೌಕಿಕ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕಾದಿ ಸರ್ವದಲ್ಲೂ

ಆನಂದ ಹೊಂದುವ ಮಾರ್ಗವ ತೋರಿದೆ ||೩||

ಮಾತಾ ಪಿತಾ ಬಂಧು ಸಖ ಸರ್ವಸ್ವ ನೀನೇ

ಅಂಬಾಸುತನ ಅಂತರಂಗದ ದೊರೆ ಎಂದು ||೪||

ಗುರುನಾಥ ಗಾನಾಮೃತ 

ದತ್ತ ಚರಿತ ಸುಂದರ

ರಚನೆ: ಅಂಬಾಸುತ 

ದತ್ತ ಚರಿತ ಸುಂದರ

ಕೇಳೆ ಮನವು ಮಂದಿರ

ದತ್ತನಾಗುವನು ಸಾಕಾರ

ಅದರಿಂದಲೇ ಆತ್ಮೋದ್ಧಾರ ||

ಭಕ್ತಿ ಜ್ಞಾನ ಕರ್ಮದಾ

ಬೋಧರೂಪ ಈ ತರ

ಆನಂದದ ಭಂಡಾರ

ಅಮೃತತ್ವದ ಆಹಾರ ||

ಮುಖ ಮೂರು ಕರ ಆರರಾ

ಮೋಹಕ ಸಾಕ್ಷಾತ್ಕಾರ

ಯತಿವರ್ಯರ ನಿರ್ಧಾರ

ಲೋಕಕಲ್ಯಾಣ ಇಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರ ||

ಶ್ರೀಪಾದ ವಲ್ಲಭರ

ನೃಸಿಂಹ ಸರಸ್ವತಿಯರ

ಜೀವನದ ತತ್ವಸಾರ

ಮುಕುತಿಗದೇ ಆಧಾರ ||

ಪವಾಡಗಳೆಲ್ಲ ದೂರ

ಅದರೊಳಗಿನ ಅರಿವೆ ಸಾರ

ಅರಿತಾಗಲೇ ಸಂಸಾರ

ಆಗದು ದುಸ್ಸಾರ ||

ಫಲ ಕರ್ಮಾನುಸಾರ

ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ ನಮಸ್ಕಾರ

ತಿಳಿಸಿದನಾ ಗಾಣಗಾಪುರ

ಒಡೆಯ ದತ್ತ ಚಂದಿರ ||

ಅಂಬಾಸುತಗಂಕುರ

ಭಕ್ತಿ ಭಾವ ಈ ತರ

ತೋರಿದನು ಗುರುವರ

ಸಖರಾಯಪುರವರಾ ||

ಗುರುನಾಥ ಗಾನಾಮೃತ 

ನುಡಿದಾನೆ ನೋಡೇ ವೇದಗಳಾ ನರಹರಿ

ರಚನೆ: ಅಂಬಾಸುತ 

ನುಡಿದಾನೆ ನೋಡೇ ವೇದಗಳಾ ನರಹರಿ

ನುಡಿದಾನೆ ನೋಡೇ ವೇದಗಳಾ ||ಪ||

ತಾಯಿ ಭಿಕ್ಷೆಯಾ ನೀಡುತಾ ಪೇಳಲು

ವಟುವಾಗಿ ನಿಂತ ದತ್ತನವತಾರಿ ||ಅ.ಪ||

ಹುಟ್ಟಿದಾರಭ್ಯ ಮೂಕನಂತಿದ್ದು

ಓಂಕಾರವನ್ನೇ ಜಪಿಸುತಲಿದ್ದು

ಅಂಬಾ ಮಾಧವ ದಂಪತಿಗಳಂದು

ಮೌಂಜಿ ಬಂಧನ ಮಾಡಿಸೇ ಮಗುವಿಗೆ ||೧||

ಮೊದಲ ಭಿಕ್ಷೆಗೆ ಋಗ್ವೇದ ಪೇಳೆನಲು

ಎರಡನೆ ಭಿಕ್ಷೆಗೆ ಯಜುರ್ವೇದವಾ

ಮೂರನೆ ಭಿಕ್ಷೆಗೆ ಸಾಮವೇದವಾ

ನಾಲ್ಕನೆ ಭಿಕ್ಷೆಗೆ ಅಥರ್ವಣವೇದವಾ ||೨||

ತಾಯಿ ಹರುಷದಿ ಕಂಬನಿಗೈದಿರಲು

ತಂದೆ ಪ್ರೇಮದಿ ತಲೆ ನೇವರಿಸಿರಲು

ಬಂಧು ಬಾಂಧವರು ವಿಸ್ಮಯಗೊಂಡಿರಲು

ಭಗವಂತ ಇವನೆಂದು ಕೊಂಡಾಡಿರಲು ||೩||

ಗಾಣಾಗಪುರದಿ ನಿಂತ ಮಹಾಯೋಗಿ

ಅಂಬಾಸುತನ ಸದ್ಗುರು ವಿರಾಗಿ ||೪||

ಗುರುನಾಥ ಗಾನಾಮೃತ 

ಹೇಳಿದ ಗುರುನಾಥ ಕೇಳಿದ ಗುರುನಾಥ

ರಚನೆ: ಅಂಬಾಸುತ 

ಹೇಳಿದ ಗುರುನಾಥ ಕೇಳಿದ ಗುರುನಾಥ

ಕಾಲ ಕಳೆದೇಯಲ್ಲ ಏನ ನೀ ಕಂಡೆ ಎಂದು ||ಪ||

ಯಾರಿಗೆ ಸುಖವಿತ್ತೆ ಯಾರಿಂದ ಸುಖ ಕಿತ್ತೆ

ಯಾರ ಮಾತಿಗೆ ನೀ ಮಾತ ಸೇರಿಸಿದೆ

ನಾನರಿತೆ ನಿನ್ನನು ಎನ್ನುವ ಗೂಢನೇ

ನೀನ್ಯಾರು ಎಂಬುದ ಅರಿತೇಯ ಮೂಢನೇ ||೧||

ಗುರುವೆಂದು ನಡೆದೆ ಗುರುವೆಂದು ದುಡಿದೆ

ಒಳಗೊಳಗೆ ಗುರು ಗುರುಗುಟ್ಟುತ್ತ ನಿಂತೆ

ಗುರುವೆಂದು ಉಂಡೆ ಗುರುವೆಂದು ಕಂಡೆ

ಗುರುತರ ಭಾಗ್ಯವು ಇದೆ ಎಂದೆಯಲ್ಲಾ ||೨||

ಕಣ್ಮುಚ್ಚಿ ಕುಳಿತರೆ ಕಾಣನು ಬ್ರಹ್ಮನು

ಪ್ರಾಸದಿ ಗೀಚಿದರೆ ಬಾರನು ಅವನು

ಹಿಡಿಯಬೇಕೊ ಅರಿವಿನ ಜಾಡನ್ನು ಅರಿತು

ನೆಡೆಯಬೇಕೊ ಗುರು ನುಡಿಯನ್ನು ಕಲಿತು ||೩||

ಸಖರಾಯಪುರವಾಸ ಸುಖವೀಯೊ ಮಹನೀಯಾ

ಹೇಳಿ ಕೇಳಿ ಮಾಡಿದ ತನ್ನ ಭಕ್ತನ

ಅಂಬಾಸುತನಂತರಂಗದಿ ಅನವರತ ನಗುವಾತ

ಅರಿವಿನರಮನೆಯಾ ಹಾದಿಯ ತೋರಿಸುತ ||೪||

ಗುರುನಾಥ ಗಾನಾಮೃತ 

ಬರುವುದೆಲ್ಲ ಬರಲೆಂದು ಕಣ್ಮುಚ್ಚಿ ಕುಳಿತೆ ಗುರುವೇ

ರಚನೆ: ಆನಂದರಾಮ್, ಶೃಂಗೇರಿ  

ಬರುವುದೆಲ್ಲ ಬರಲೆಂದು ಕಣ್ಮುಚ್ಚಿ ಕುಳಿತೆ ಗುರುವೇ 

ಎನ್ನ ಬಿಡಲೊಲ್ಲೇ ಎಂಬ ಬಾವದೊಳಿರುವೆ ಗುರುವೇ|

ಚಿಂತೆಯಾ ಸಂತೆಯೊಳು ಮುಳುಗಿಹೆನು ಗುರುವೇ

ಅಂತೆ ಕಂತೆಗಳ ಮಾತಿನ ವ್ಯವಹಾರ ಸಾಕು ಗುರುವೇ

ಬರುವುದೆಲ್ಲಾ ಒಳಿತಿಗೆಂದು ನಂಬಿರುವೆ ಗುರುವೇ

ನಾ ನಡೆವ ಬದುಕು ನೀ ಒಪ್ಪುವಂತಿರಲಿ ಗುರುವೇ|

ಬಾಳು ನಡೆಸಲು ನಿನ್ನೆರಳಲ್ಲಿ ಆಸರೆ ನೀಡು ಗುರುವೇ

ನಿನ್ನ ಕರುಣೆಯ ರಕ್ಷಣೆಯ ಬೇಲಿ ಸಾಕೆನಗೆ ಗುರುವೇ|

ಬೇಡೆಂದರೂ ಮಾಯೆಯ ಸುಳಿಯೊಳು ಮನವಿದೆ 

ಗೊಂದಲದ ಗುಡಿಯು ಈ ನನ್ನ ಮನವು ಗುರುವೇ|

ಈ  ಬಣ್ಣದ ಜಗದೊಳು ಹಾದಿ ಕಾಣದು ಗುರುವೇ

ನಿನ್ನೆಡೆಗೆ ನಡೆದಾಗ ಎಲ್ಲೆಲ್ಲೂ ನೆಮ್ಮದಿಯು ಗುರುವೇ|

ಗುರುನಾಥ ಗಾನಾಮೃತ 

ಹುಚ್ಚನೆಂದಾರಲ್ಲೋ ಗುರುವೇ ನಿನ್ನ

ರಚನೆ: ಅಂಬಾಸುತ 

ಹುಚ್ಚನೆಂದಾರಲ್ಲೋ ಗುರುವೇ ನಿನ್ನ

ಜಗವರಿಯೊ ಅರಿವನ್ನೀಯೊ ಪ್ರಭುವೇ ನಿನ್ನ ||ಪ||

ಕೊಚ್ಚೆಯೊಳಾಡುತಾ ಇದೆ ಹಿತವೆನ್ನುತ್ತಾ

ಜೊಳ್ಳು ಸಿರಿಸಂಸಾರದ ಮನೆಯೊಳು ಕುಳಿತು ||ಅ.ಪ||

ಬಡ ಬಡ ಬಡಾಯಿಸುವನು ಅವನು

ನಕ್ಕಾನು ಒಮ್ಮೆ ಸಿಟ್ಟಾಗುವನೊಮ್ಮೆ

ಕಟ್ಟಾಳೆ ಹೇಳುವನು ಕಳವಳಪಡಿಸುವನು

ಕೂಡಿಟ್ಟದ್ದನ್ನೆಲ್ಲಾ ಕೊಡಿರೆಂದು ಪೇಳಿದಾ ||೧||

ನಾಲ್ವರ ಮುಂದೆ ಮನಮಾತ ಹೇಳುವನು

ಪ್ರತಿ ನಾಡಿಮಿಡಿತವ ಕಂಡು ಹಿಡಿವನು

ಪರಮಾತ್ಮ ಪರಬ್ರಹ್ಮ ಎಂದೆಲ್ಲ ಉಸುರಿ

ಪರಿಪರಿ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳ ಕೇಳುತಲಿರುವಾ ||೨||

ದಟ್ಟಿಯೊಂದನೆ ಸುತ್ತಿಕೊಂಡಂತವನವನು

ಮಾನಾಭಿಮಾನವ ಬಿಟ್ಟವನವನು

ಎಲ್ಲೆಂದರಲ್ಲೇ ಜನರ ಕೂಡಿರುವನು

ಬಾಯ್ತೆರದರೆ ಗುರು ಗುರು ಎನ್ನುತ್ತಲಿರುವಾ ||೩||

ಸಖರಾಯಪುರದಲ್ಲಿ ಸುಖದಿಂದಿರುವನು

ಶ್ರೀವೇಂಕಟಾಚಲ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನವನು

ಅಂಬಾಸುತನಾ ಪ್ರತಿ ಪದಕೆ ಪ್ರೇರಣೆಯಾಗಿ

ಗುರುವಾಗಿ ಅಂತರಂಗದ ಅರಿ ನಿಗ್ರಹಿಸುವ ||೪||

ಗುರುನಾಥ ಗಾನಾಮೃತ 

ಮುಕ್ತನಾದೆ ನಾನು ಗುರುವ ನಂಬಿ ಸಂತೃಪ್ತನಾದೆನು

ರಚನೆ: ಆನಂದರಾಮ್, ಶೃಂಗೇರಿ  

ಮುಕ್ತನಾದೆ ನಾನು ಗುರುವ ನಂಬಿ ಸಂತೃಪ್ತನಾದೆನು

ಗುರುವಿನಲಿ ಬವಬಂದನ ದಾಟುವ ನಾವೆ ಕಂಡೆನು |

ಹರಿಹರರ ಹುಡುಕುತ ಎಲ್ಲೋ ಕಳೆದು ಹೋದೆನು

ಗುರುವೇ ಅವರೆಂದು ಅರಿಯದೇ ಮರುಳನಾದೆನು|

ನಾನು ಎಂಬ ಮಾಯೆಯಲ್ಲಿ  ಮುಸುಕಿ ಹೋದೆನು |

ಅವನಿಂದಲೇ  ಎಂಬ ಅರಿವಿಲ್ಲದೆ ಮೂಡನಾದೆನು|

ಬದುಕು ಕಟ್ಟುವ ಬರದಿ ಭ್ರಮೆಯ ಅರಸಿ ಬಂದೆನು

ನಿಜವ ಅರಿಯಲು ನಿನ್ನ ಮುಂದೆ ಮೂಕನಾಗಿಹೆನು|

ಮಾತು ಮರೆತು ಬದುಕ ನಡೆಸಿ ಏಲ್ಲೂ ಸಲ್ಲದಾದೆನು

ನಿನ್ನ ಅರಸಿ ಬಂದು ಎನ್ನ ಕಾಯೋ ಗುರುವೆ ಎಂದೆನು|

ಮೂರು ದಿನದ ಬದುಕಿಗಾಗಿ  ನಿನ್ನ ಬೇಡಿ ಬಂದೆನು

ಎನ್ನ ಹರಸಿ ಮುಕ್ತ ಗೊಳಿಸಿ ಎನ್ನ ಸಲಹು ಎಂದೆನು|

ಗುರುನಾಥ ಗಾನಾಮೃತ 

ನೋಡುತಾ ನಿಂತಾನೆ ನೋಡೆ ನಗುತ ಎನ್ನ ಗುರುವರ

ರಚನೆ: ಅಂಬಾಸುತ 

ನೋಡುತಾ ನಿಂತಾನೆ ನೋಡೆ ನಗುತ ಎನ್ನ ಗುರುವರ

ನಾ ಹಾಡುವುದನು ಆಡುವುದನು ಕಾಡುವುದನು ಕಾಣುತಾ ||ಪ||

ವಸ್ತ್ರವೇಕ ನಡುವಲಿ ಉಪವೀತ ಬಗಲಲಿ

ಕೇಸರಗಳು ವದನದಲ್ಲಿ ರವಿಶಶಿಯರು ನೇತ್ರದಲ್ಲಿ ||೧||

ಪಾದಪದುಮದ ಮೇಲೆ ಪದುಮದಳಗಳಿಂದ ಪೂಜೆಗೊಂಡು

ಪರಮಪದಕೆ ಕೊಂಡೊಯ್ಯೋ ಪದ ಪ್ರಸಾದವ ನೀಡಲು ||೨||

ಮುಷ್ಠಿ ಹಿಡಿದ ಕರದಿ ನೋಡು ಸಮಷ್ಠಿಯ ಸುಂದರ

ಪ್ರೇಮವೃಷ್ಠಿಯ ಹರಿಪ ಇವನು ನಿತ್ಯ ಸತ್ಯ ಮಂದಿರ ||೩||

ಸಖರಾಯಪುರದಿ ಈ ಸಂತ ಸಂತಸದಿಂದ

ಅಂಬಾಸುತನಾ ಅಂತರಂಗವ ಅಣಿಗೊಳಿಸೆ ಆನಂದದಿ ||೪||

ಗುರುನಾಥ ಗಾನಾಮೃತ 

ಎನ್ನ ಸದ್ಗುರು ಶ್ರೀವೇಂಕಟಾಚಲನ ಮನೆಗೆ  ಹೋಗೋಣ ಬಾರೇ ತಂಗಿ

ರಚನೆ: ಅಂಬಾಸುತ 

ಎನ್ನ ಸದ್ಗುರು ಶ್ರೀವೇಂಕಟಾಚಲನ 

ಮನೆಗೆ  ಹೋಗೋಣ ಬಾರೇ ತಂಗಿ ||ಪ||

ತಂಗೋಣ ಬಾರೇ ತಂಗಿ ಅಲ್ಲೇ

ಸದ್ಗುರು ಪಾದದಡಿಯಲ್ಲೇ ||ಅ.ಪ||

ಕಾಯವ ಹಣ್ಣಾಗಿಸಿ ತಂಗಿ

ಮನದ ಮಲ್ಲಿಗೆಯನ್ನರಳಿಸಿ

ಮೋಹ ದಾಹವ ಬಿಟ್ಟು ಮಡಿಯುಟ್ಟು ತಂಗಿ

ಆನಂದಿಂದ ಆನಂದದ ನಿಲಯಕ್ಕೆ ||೧||

ಆರು ಮೆಟ್ಟಿಲ ಮೆಟ್ಟಿ ತಂಗಿ

ಹದಿನಾರು ಚಿಂತೆಯ ಬಿಗಿದು ಕಟ್ಟಿ

ಮೂರನು ಮೀರಿದವನ ಪಾದವ ಮುಟ್ಟಲು ತಂಗಿ

ನೇತ್ರಾರತಿ ಮುಂದಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಮುದದಿ ||೨||

ಬಹುದೂರವಿಲ್ಲವೇ ತಂಗಿ

ಗುರುಮನೆ ಮೆರೆದಿಹುದು ನಿಜಸೌಖ್ಯ ರಂಗದಿ

ಆತ್ಮಸಖನ ಪುರದೊಳಗೇ ತಂಗಿ

ಅಂಬಾಸುತ ಈ ಪದ ಕೂಗಳತೆ ದೂರದಲ್ಲಿ ||೩||

ಗುರುನಾಥ ಗಾನಾಮೃತ 

ದಿಟ್ಟ ನೋಟ ಹೊತ್ತು ದಟ್ಟಿಯುಟ್ಟು ಬಂದ ಗುರುವರ

ರಚನೆ: ಅಂಬಾಸುತ 

ದಿಟ್ಟ ನೋಟ ಹೊತ್ತು ದಟ್ಟಿಯುಟ್ಟು ಬಂದ ಗುರುವರ

ಅಂತರಂಗದರಿವು ಪೇಳುತಿಹುದು ಇವನೆ ಜ್ಞಾನ ಭಾಸ್ಕರ ||ಪ||

ಶಾರದಮ್ಮ ಶ್ರೀನಿವಾಸ ಹಡೆದ ಕೂಸು ಸುಂದರ

ವೇಂಕಟಾಚಲನೆಂಬ ನಾಮ ಹೊತ್ತ ಪೂರ್ಣ ಚಂದಿರ ||೧||

ಭುವಿಗೆ ಭಾಗ್ಯ ಇವನ ಗಮನ ಧರ್ಮದ ಸಿಹಿ ಹೂರಣ

ಉಣಿಸುವನಿವ ತಣಿಸುವನಿವನಿಂದಲೆ ಜಗಕಲ್ಯಾಣ ||೨||

ಪದುಮಪ್ರಿಯನು ಪರಮಪದನು ಪಾಪ ದಹಿಸುವವನು

ಪಾದಕಿಂತ ಪದಪೂಜೆಯ ಮಾಡಿರೆಂದು ಪೇಳಿದವನು ||೩||

ಗದರಿ ಘನ್ನದೋಷ ಹರಿಸಿ ಗುಣಪೂರ್ಣತೆ ನೀಡುತ

ಭವಸಾಗರ ದಾಟಿಸೆ ನಿಂತ ನಾವೀಕನಾಗುತ ||೪||

ದತ್ತನಿವನು ಶಕ್ತನಿವನು ಮುಕ್ತಿ ನೀಡುವಾತನು

ವಿರಕ್ತತೆಯ ನೀಡಿ ವಾಣಿಯಾಗಿ ಜ್ಞಾನ ನೀಡುವನು ||೫||

ಧನಿಕತೆಗೆ ದೊರೆಯದವ ದೊರೆತನಕಿವ ಬಾಗದವ

ಆರ್ದ್ರತೆಯ ಭಾವದಿ ಕೂಗಿ ಕರೆಯೆ ಬಾರದಿವ ||೬||

ಸಖರಾಯಪುರದಿಹ ಭಕ್ತರ ಆತ್ಮಸಖನಾಗಿಹ

ಅಂಬಾಸುತನೆದೆಯೊಳು ಆನಂದದಿ ಮೆರೆದಿಹ ||೭||

ಗುರುನಾಥ ಗಾನಾಮೃತ 

ಈ ಸಂತ ಸುಮ್ಮನಿರಲಿಲ್ಲ

ರಚನೆ: ಅಂಬಾಸುತ 

ಈ ಸಂತ ಸುಮ್ಮನಿರಲಿಲ್ಲ

ಪರಬೊಮ್ಮನ ತೋರಿಸೆ ತಾ ನಿಂತನಲ್ಲಾ ||ಪ||

ಪರಮಾತ್ಮನೆನಿಸಿಹನಲ್ಲಾ

ಪರತರ ಮುಕ್ತಿಯ ಕೊಡುತಾನಲ್ಲಾ ||ಅ.ಪ||

ಕಾಷಾಯವನ್ನುಡಲಿಲ್ಲಾ

ದಂಡಕಮಂಡಲ ಪಿಡಿದು ಕಣ್ಮುಚ್ಚಿ ಕೂಡಲಿಲ್ಲ

ಅಧರ್ಮವ ಖಂಡಿಸಿ ನಿಂತನಲ್ಲಾ

ರುದ್ರನಂತೆ ಪಾಪಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ಸುಟ್ಟನಲ್ಲ ||೧||

ತನದು ತನಗೆಂದು ನುಡಿಯಲಿಲ್ಲ

ಧನ ಕನಕವನೆಂದಿಗು ಮುಟ್ಟಲಿಲ್ಲಾ

ಆಶ್ರಯವೆಂದು ಆಶ್ರಮವಾ ಕಟ್ಟಲಿಲ್ಲಾ

ಪೀಠವಿಟ್ಟು ಪಟದಿ ನಿಂತು ಮೆರೆಯಲಿಲ್ಲಾ ||೨||

ಹಿಂದೆ ಮುಂದೆನ್ನದೆ ಹೇಳಿಹನಲ್ಲಾ

ಸಂಧಿಯೊಳಗಣ ತಪ್ಪ ಹುಡುಕಿಹನಲ್ಲ

ಗದರಿಸಿ ಗಮನವ ಸರಿಗೊಳಿಸಿಹನಲ್ಲ

ಸತ್ಯವಂತರಿಗೆ ತಾಯಂತಿಹನಲ್ಲ ||೩||

ಗುರು ಹೀಗಿರಬೇಕೆಂದಿಹನಲ್ಲ

ಗುಣಪೂರ್ಣತೆಯ ಬೋಧೆ ಮಾಡಿಹನಲ್ಲ

ಚಾತುರ್ಥಾಶ್ರಮ ಮೀರಿ ಕುಳಿತಿಹನಲ್ಲ

ಜಗದ್ಗುರುವಿಂದ ಸರಿ ಎಂದೆನಿಸಿಹನಲ್ಲ ||೪||

ಗುರುನಾಥ ಗಾನಾಮೃತ 

ಬಂದು ನೆಲೆಸಬಾರದೇ ಗುರು

ರಚನೆ: ಅಂಬಾಸುತ 

ಬಂದು ನೆಲೆಸಬಾರದೇ ಗುರು

ಎನ್ನ ಮನಮಂದಿರದಿ ನೀ ತ್ವರಿತದಿ ||ಪ||

ಕುಂದನು ಎಣಿಸದೆ ಕಂದ ಇವನೆನುತಾ

ಆನಂದದಿ ಎನ್ನ ಮೊರೆ ಕೇಳಿ ಬೇಗ ||ಅ.ಪ||

ಆಕಾರ ರಹಿತನೆ ಆಮೋದರೂಪನೆ

ಲೋಕವ್ಯಾಪಕನಾದ  ಅನಂತ ಮಹಿಮನೆ ||೧||

ನೀ ಅಜ ನೀ ಹರ ನೀ ಹರಿ ಎಂದು

ನಂಬಿ ನಿನ್ನನ್ನೆ ಮನತುಂಬಿ ಭಜಿಸುವಾಗ ||೨||

ಕರೆಯಲು ಪ್ರೇರಣೆ ನೀ ತಾನೆ ಕರುಣದಿ

ಪೊರೆಯಲು ಈ ಪಾಮರನ ಪ್ರೇಮದಿ ||೩||

ನೀ ಬಂದರೆ ತಾನೆ ಅರಿ ಹಾರಿ ಪೋಪುದು

ಅರಿವಿನ ಸೊಡಲಾರದೆ ಬೆಳಗುವುದು ||೪||

ಸಖರಾಯಪುರದ ಸದ್ಗುರುನಾಥನೇ ಈಗ

ಅಂಬಾಸುತನ ಅಂತರಂಗದರಮನೆಗೆ ||೫||

ಗುರುನಾಥ ಗಾನಾಮೃತ 

ಆನಂದವನರಸುವೆ ಏಕೆ ಹೊರಗೆ

ರಚನೆ: ಅಂಬಾಸುತ 

ಆನಂದವನರಸುವೆ ಏಕೆ ಹೊರಗೆ

ಅಡಗಿಹುದದು ನಿನ್ನಯ ಒಳಗೆ ||ಪ||

ಕಳ್ಳನೊಯ್ವ ಒಡವೆಗಳಿಂದೇನೊ ಆನಂದ

ಹರಿದು ಪೋಗುವ ಹಣದಿಂದೇನೊ ಆನಂದ

ಬರದಿ ಬಾಯ್ಬಿಡೊ ಭೂಮಿಯಿಂದೆನೊ ಆನಂದ

ಸವೆದುಹೋಗುವ ವಸ್ತ್ರದಿಂದೆನೊ ಆನಂದ ||೧||

ಕಲಹಕೆ ಬರೊ ಸತಿ ಇಂದೇನೊ ಆನಂದ

ಸಾಧನೆಗೆ ಬಿಡದಾ ಪಿತರಿಂದೇನೊ ಆನಂದ

ದುರ್ಮಾರ್ಗವ ತೋರೊ ಸಖರಿಂದೇನಾನಂದ

ಸುಳ್ಳಾಡಿಸೊ ಸುತರಿಂದೇನೊ ಆನಂದ ||೨||

ಸ್ವಾತ್ಮಾರಾಮ ಎನ್ನ ಸದ್ಗುರು ಶ್ರೀ

ವೇಂಕಟಾಚಲನ ಮನದೊಳಗಿರೆಸಿ

ಜಗವ ಪಾಲಿಪ ಜಗದಂಬೆಯ ಸ್ಮರಿಸಿ

ನಿನ್ಬೊಳಗೆ ನೀ ಕಾಣ್ವುದೆ ನಿಜಾನಂದ ||೩||

ಗುರುನಾಥ ಗಾನಾಮೃತ 

ಬಂದು ನೋಡಿರೋ ಗುರುವರನ ಬಂದು ಬೇಡಿರೊ

ರಚನೆ: ಆನಂದರಾಮ್, ಶೃಂಗೇರಿ  

ಬಂದು ನೋಡಿರೋ ಗುರುವರನ ಬಂದು ಬೇಡಿರೊ

 ಸಕರಾಯಪುರದ ಬೃಂದಾವನದಿ ಬಂದು ಸೇರಿರೊ|

ದೀಪ ಹಚ್ಚಿರೋ ಮನದ ಕತ್ತಲ ದೂರ ಮಾಡಿರೋ

ಭಜನೆ ಮಾಡಿರೋ ಭವಬಂಧನ ಕಳಚಿಕೊಳ್ಳಿರೋ|

ಸೇವೆ ಮಾಡಿರೋ ಗುರುವರನ ಹಾಡಿ ಹೊಗಳಿರೋ

ಮನದಿ ಬೇಡಿರೋ ಮನದ ಕಲ್ಮಶ ದೂರ ಮಾಡಿರೋ|

ಹೂವ ನೀಡಿರೋ ಗುರುವಿಗೆ ಹೂಮಾಲೆ ಹಾಕಿರೋ

ಹರನ ಬೇಡಿಕೊಳ್ಳಿರೋ ಗುರುಮಹದೇವ ಎನ್ನಿರೋ|

ಪಾದ ಸ್ಮರಿಸಿರೋ ಗುರು ಪಾದ  ಹಿಡಿದುಕೊಳ್ಳಿರೋ

ಕಾಮ ಕ್ರೋಧ ಮೋಹವನ್ನು ಬಹು ದೂರ ತಳ್ಳಿರೋ |

ಅರಿತು ಕೊಳ್ಳಿರೋ ಗುರುವಿನರಿವ ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಿರೊ

ಮೈ ಮರೆತು ಭಜಿಸಿರೋ ಗುರುವೇ ಸರ್ವ ಎನ್ನಿರೋ|

ಗುರುನಾಥ ಗಾನಾಮೃತ 

ಸಾಲದಂತೆ ಸಾಲದಂತೆ ಸಾವಿರ ನಾಲಿಗೆ

ರಚನೆ: ಅಂಬಾಸುತ 

ಸಾಲದಂತೆ ಸಾಲದಂತೆ ಸಾವಿರ ನಾಲಿಗೆ

ಸದ್ಗುರುವಿನ ನಾಮ ಜಪಿಸಲು

ಅವನ ಮಹಿಮೆ ಪೇಳಲು ||

ಕಾಣದಂತೆ ಮರೆಯಾದವಂತೆ ಭಾವದೊಳಗಿನ ಪದಗಳು

ಸದ್ಗುರುವನು ವರ್ಣಿಸಲು

ರಾಗಭಾವವಿಟ್ಟು ಪಾಡಲು ||

ಕಾದಿಹವಂತೆ ಅರಳಿಹವಂತೆ ಭಕ್ತರೆಲ್ಲರ ನೇತ್ರಗಳು

ಸದ್ಗುರುವನು ಕಾಣಲು

ಆ ಭಗವಂತನ ಕಣ್ತುಂಬಿಕೊಳ್ಳಲು ||

ಸೋಲದಂತೆ ಸೇವೆಗೈದಿಹವಂತೆ ತನು ಮನಗಳು

ಸದ್ಗುರುವನು ಸೇವಿಸಲು

ಸದಾ ಅವನಡಿಯೊಳೇ ಇರಲು ||

ಮುಗಿಯದಂತೆ ಮರೆಯದಂತೆ ಅಂಬಾಸುತನ ಪದಗಳು

ಸದ್ಗುರುವನು ಭಜಿಸಲು

ಜೀವನ ಸಾರ್ಥಕಗೊಳಿಸಲು ||

ಗುರುನಾಥ ಗಾನಾಮೃತ 

ನಾನು ನನದೆಂಬುವ ಈ ಜೀವ ನಿನ್ನ ಭಜಿಸಿ ಫಲವೇನು

ರಚನೆ: ಆನಂದರಾಮ್, ಶೃಂಗೇರಿ  

ನಾನು ನನದೆಂಬುವ ಈ ಜೀವ ನಿನ್ನ ಭಜಿಸಿ ಫಲವೇನು

ನೀನೇ ಎಲ್ಲವೂ ಎಂಬ ಅರಿವು ಮೂಡದೇ ಸುಖ ಉಂಟೇನು|

ನಾನು ಹಾಡಿದೆನೆಂದು ಗುರುವೇ ಓಡಿ ಬರುವಿಯ  ನೀನು 

ಹಾಡಿನಲಿ ಬರೀ ನಾನೇಎಂಬ ಭಾವ ತುಂಬಿದೆ ಏನು|

ಮನಸು ಮಲಿನವಿರಲು ಮಡಿ ಮಾಡಿದರೇನು ನಾನು

ನಿನ್ನ ಸನಿಹ ಬರಲು ಭಾವ ಶುದ್ಧಿ  ಇರಬೇಕಲ್ಲವೇನು|

ತೋರಿಕೆಯ ಆದರದ ಮಾತುಗಳು  ನಾಲಿಗೆ ಮೇಲೆ

ಕಪಟ ಭಕುತಿಯ ವೇಷ ಧರಿಸಿ ಬೇಡುವೆನು ನಾನು|

ಬರುವ ಭಕುತರ ಭಕುತಿಯ ಅರಿಯದಾದೆ ನಾನು

ಭಕುತಿ ತೋರುವ ಬರದಿ ನಿಜವ ಕಾಣದಾದೆ ನಾನು|

ಭಾವ ಶುದ್ದಿ ಭಕುತಿಗೆ ಒಲಿವ ಗುರುವಲ್ಲವೇ ನೀನು

ನಾನು ಎಂಬ ಹಮ್ಮಿನೊಳು ನಿನ್ನ ಬೇಡಿದೆನು ನಾನು|

ಗುರಿ ಕಾಣದೆ ಅಲೆಯುತಿಹೆ ದಾರಿ ತೊರೆನಗೆ ನೀನು

ಗೊಂದಲದ ಗೂಡಾಗಿದೆ ಈ ಮನ ನಿನ್ನದಲ್ಲವೇನು|